Studia techniczne są kierunkami dotowanymi i wpieranymi przez państwo. Dla uczelni typu politechnika nadszedł czas prosperity: zwiększająca się liczba chętnych, większe fundusze na badania i rozwój, a także pełne finansowanie inwestycji naukowych pozwalają im rozwinąć  skrzydła. Dotowane przez Ministerstwo kierunki studiów (takie jak budownictwo, informatyka, automatyka i robotyka) przyciągają całe rzesze maturzystów. Poziom trudności zajęć jest dość wysoki, stąd też niewielka liczba osób kończy naukę w terminie i z sukcesem. Jak wygląda typowy inżynier kończący dowolną politechnikę? Czym się pasjonuje? Jakie ma plany na przyszłość?

Marzenia a rzeczywistość

Jeszcze w czasie studiowania przyszłego inżyniera godziny zajęć obracają się wokół takich zagadnień jak obróbka skrawaniem, tłoczenie czy przyrządy miernicze. Wiele z nich miało charakter wyłącznie teoretyczny – przełożenie na praktykę, czyli tak zwane laboratoria, opierały się najczęściej na pracy na starym sprzęcie, w wieloosobowych grupach. Jak łatwo można się domyślić, nie zawsze ten tryb nauki pozwalał na zdobycie i ugruntowanie dogłębnej wiedzy na dany temat. Sytuację ratowały różne projekty badawcze, w których studenci mogli brać czynny udział (oczywiście była to propozycja dla zdolnych). Absolwent inżynier kończy więc studia i rozpoczyna poszukiwanie pracy. Jest to zwykle proces dość szybki (zupełnie inaczej niż wśród osławionych humanistów), ale już rozpoczęcie pracy to zupełnie co innego. W każdym zawodzie technicznym, wraz ze zmianą miejsca pracy, wszystkiego należy uczyć się praktycznie od początku. Dla inżyniera będzie to niekończąca się opowieść.

Prawdziwy inżynier nie tylko wie co to jest obróbka skrawaniem, ale także wymieni wszystkie maszyny wykorzystujące tą technikę.