Psy, jak każda inna dziedzina świata, także dzielą się według różnego rodzaju kryteriów. Podziałem mającym znaczenie podstawowe, zdecydowanie najczęściej stosowanym, jest podział ze względy na docelowe przeznaczenie danej rasy, albo, mówiąc innymi słowy: docelowe powołania. Zwierzęta te dzieli się więc na takie podgrupy jak na przykład: psy pasterskie, pinczery, psy stróżujące, psy zaganiające, psy myśliwskie- aportujące, psy myśliwskie- gończe, psy do towarzystwa, charty, psy policyjne, teriery, psy obronne, molosy i tak dalej.

Psy są różne

Wśród ras, przynależących formalnie do jednej z tych grup, zdarzają się oczywiście przypadki ras, które, posiadając różnego rodzaju walory, które determinują ich przynależność grupową, mają jednocześnie spory zestaw cech, kojarzonych powszechnie z psami z grupy innej, bardzo często zdecydowanie różnej od tej pierwszej. Przypadkiem takich psów są ponad wszelką możliwą wątpliwość psy berneńskie. Berneńczyki to zwierzęta, które oczywiście jak najbardziej nadają się do pracy, jednak, ze względu na swoją specyficzną jak na psy pasterskie psychikę, nie mogą być traktowane jak typowe zwierzęta, które mają za zadanie pilnować dobytku ruchomego właściciela. Psy te mają dość kruchą psychikę, potrzebują szczególnego szkolenia oraz bliskiego kontaktu z właścicielem.
 

 

Ważne problemy

Z wszystkich wyżej wymienionych powodów hodowla psów berneńskich jest zajęciem, którego mogą się podejmować tylko ci hodowcy, którzy posiadają niezbędne bogate doświadczenie oraz szeroką wiedzę. Innych potencjalni właściciele powinni omijać szerokim łukiem.